Ode aan de Martinitoren

Dei Úlle, grieze toren,
Doar aan dat Úlle plain,
Dei blift in ale tieden
Mit onze stad doar ain,
Wat of d'r maag gebeuren
Wat of d'r ken vergoan,
Dei Úlle, grieze toren,
Blift altied doar bestoan.

Doar aan dat Úlle maarkplein,
Woar vin je ziens geliek!
Doar stait dei Úlle toren,
Net as een held geliek,
Dei dailde mit de stad doar,
Heur raampen en gevoar.
En toch stait d Úlle toren,
Nog even stoatig doar.

Is men ais joaren wegwest,
En zai je weer joen stad.
t Is net, of je dei toren,
Den nooit verloren had.
Aal t Úlle is verdwenen,
De weemoud gript joe aan.
Ain vrund is joe doar bleven,
Del toren blikt joe aan.

O Úlle, grieze toren,
Doar aan dat Úlle plain.
0, blief doar altied prieken
Doe bist mit stad ja ain.
0, olIle trouwe wachter,
Blief altied doar bestoan!
Loat laang dien woakend oog toch,
Over d Úlle stad nog goan!

Tekst: H.G. Bleeker.